มีอะไรต้องคิดต้องเตรียมหลายอย่า งค่ะ เหลือเวลาอีกแค่สองเดือนนิดๆ ก็ต้องโบยบินกลับบ้านเราแล้ว ตั๋วก็จองเรียบร้อย กลับวันเดียวกับที่บ้าน คือ 29 มีนา

 

 

สองเดือนนี่ เหมือนจะเยอะนะ แต่ 3 อาทิตย์ของเดือนมีนา ก็หายไปกับ Family trip แล้ว .. ทริปนี่ก็เหมือนกัน ทำปุ้มจิตหลุด ฮ่ะๆ เพราะนั่งวางโปรแกรมคนเดียว ตั้งงบคนเดียว ส่วนคนอื่น ติอย่างเดียวเลย T_T …. แต่ตอนนี้ก็ลงตัวแล้วล่ะ (มั้ง)

 

 

เรื่องส่วนตัวอื่นๆ ก็จิตตกกันไป ของต้องชิปออกจาก Eugene ก่อน 26 กุมภา เพราะถ้าช้ากว่านั้น ของจะเข้ากรุงเทพตอนช่วงสงกรานต์พอดี ต้องเสียค่าเช่าโกดังเก็บของอีก

 

แล้วของก็ล้านแปด .. ปุ้มยังคงเป็นคนบ้าสมบติไร้สาระได้ไม่เปลี่ยนแปลง ฮ่ะๆ มาอยู่นี่ปีกว่าๆ ของกระจุกกระจิกก็ยังอุตส่าห์หาซื้อมาได้ ของเล่นเอย หนังสือเอย ก็ล้นมาก เสื้อผ้า เสื้อหนาวที่ชอบซื้อมาเก็บ (แล้วก็ไม่รู้จะได้ใช้อีกเมื่อไหร่) ไหนจะรองเท้าที่ซื้อมา แต่ใส่อยู่แค่ 3 คู่ ฮ่ะๆ

 

ของปัญญาอ่อนก็เยอะม๊ากก อาทิ หมวกรูปสิงสาราสัตว์ต่างๆ แจ็คเก็ตที่ฮู้ดมีหูลิง … แล้วนี่ยังไม่นับล่าสุด ..​หมวกหมี T_T .. นายซื้อมาให้จากญี่ปุ่นแล้วฝากพี่คนนึงกลับมาให้ โอ้วว ก้อดดดดด

 

 

 

 

คงบ้าคลั่งแบบนี้ไปอีกสักพักใหญ่

 

 

 

 

ตอนนี้ก็ยังทำงานอยู่เล็กๆ น้อยๆ ก็ทำไปค่ะ .. ก็จริงๆ ช่วงนี้ไปทำงานที่บ้านน้องเอ กับ น้องวา ทุกวัน นอกจากงานปกติที่ทำ คือ เช็คออเดอร์ แพ็ก แล้วก็ส่งของ ก็จะดูน้องวาด้วย

 

เป้าหมาย คือ เตรียมความพร้อมน้องวาก่อนไปโรงเรียน

 

ต้นเดือนหน้าน้องวาก็จะครบ 2  ขวบแล้ว .. แต่อาการเกร็งเมื่อเจอคนแปลกหน้า หรือ เจอคนที่เค้ายังไม่คุ้นเคยยังมีให้เห็นอยู่ แบบว่า น้องวาจะเงียบ นิ่ง แข็งเป็นหินไปเลย

 

อย่างที่เคยบอกไปว่า สาวๆ บ้านนี้โชคดีที่ แด่ดดี๊มีจิตวิทยาในการเลี้ยงลูกที่ดีมากๆๆๆๆ คือ นอกจากจะพูดคุยกับน้องวาเรื่องโรงเรียน และก็พาน้องวาไปรับน้องเอที่โรงเรียนแล้วเนี่ย พี่เค้าจะคุยกับน้องวาว่า คนนี้ใคร คนนี้ชื่ออะไร คือ วิธีนี้ ก็ช่วยสร้างความคุ้นเคยให้น้องวาได้เหมือนกัน เพราะแรกๆ น้องวา  จะรู้ว่า เออ นี่คือ พี่ปุ้มนะ เวลาพ่อเค้าถามจะตอบได้ แต่ปุ้มถามจะไม่ตอบ ยังไม่ยอมพูดด้วย ฮ่ะๆ

 

 

ของแบบนี้ต้องใช้ความอดทนมากๆ เพราะไม่ใช่แค่วันสองวัน หรืออาทิตย์สองอาทิตย์จะสำเร็จ ทั้งหมดที่ปุ้มพยายามมาเนี่ย … มัน 3 เดือนขึ้นไปอ่ะ

 

 

เริ่มแรกปุ้มเริ่มจากผลักดันตัวเองให้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตน้องเค้า คือ ให้เค้าเห็นหน้า ชวนเค้าคุย แม้จะรู้ว่า เค้าจะไม่พูดด้วย ชวนเค้าเล่น แม้รู้ว่าเค้าจะเมิน ฮ่ะๆๆ ทำแบบนี้อยู่หลายเดือนเลยค่ะ กว่าน้องจะยอมพูดด้วย เล่นด้วยบ้าง

 

ในขณะเดียวกัน ก็จะคอยสังเกตด้วยว่า น้องเค้าชอบอะไร .. ปุ้มก็จะใช้สิ่งนั้นเป็นตัวกลางเวลาปุ้มพยายามจะเข้าหาน้องเค้า เป็นวิธีการที่พวกปุ้มเรียกว่า “follow the child’s lead”…. ไม่ใช่การตามใจเด็กนะคะ แค่เป็นวิธีการเอาสิ่งที่เค้าสนใจ ณ ขณะนั้นๆ เป็นตัวกลางในการสอนทักษะต่างๆ หลายๆ อย่างในเวลาเดียวกัน

 

 

อย่างน้องวาเนี่ย เค้าจะชอบเล่นอะไรที่แบบกระจุกกระจิก ของเล็กๆ อันเล็กๆ ชอบขีดเขียน แล้วครอบครัวเค้าเนี่ยขายพวก bead ที่เป็นลูกปัดจี้รูปต่างๆ ก็เริ่มเอาของพวกนี้เข้าล่อ พอเห็นเค้าสนใจ ก็จะถามเค้าบ้างว่า นี่รูปอะไร นั่นรูปอะไร  สีอะไร มีกี่อัน เรื่อยเปื่อยไปเรื่อย .. ระหว่างรอ บางทีก็จะเอากระดาษมาวาง แล้วก็ขีดๆ เขียน วาดนั่น วาดนี่ ทายกันไป

 

ที่น้องวาชอบอีกอย่างคือ สติ๊กเกอร์ .. ดังนั้น น้องวาจะเป็นผู้ช่วยที่ดีมาก เวลาปุ้มต้องแปะ label หน้าซอง อิอิ แถมมีบริการเอาไปใส่กระบะให้ด้วยล่ะ

 

 

ระหว่างหลอกล่อน้องเค้า ปุ้มก็แอบประเมินพัฒนาการน้องเค้าไปด้วยค่ะ ฮ่าๆ แต่คือ ทำแบบไม่เป็นทางการนะคะ นึกอะไรออกก็ลองเทสต์ดูมากกว่า .. พอถูพอไถ เพราะจริงๆ ถ้าใช้Denver II ทำเนี่ย .. ต้องทำจริงจัง ใช้อุปกรณ์เค้า เพราะตัวนี้เป็นพวก Standardized test ค่ะ ต้องทำเป๊ะๆ ถึงจะได้ผลที่แม่นยำ

 

ณ ปัจจุบัน น้องวาในวัย 23 เดือน พัฒนาการด้าน Personal-social พุ่งปรี๊ดกว่าที่คิดไว้ค่ะ คือ ถ้าไม่นับทักษะการช่วยเหลือตัวเอง อย่างพวกถอดเสื้อผ้า ใช้ช้อนตักอาหาร ดื่มน้ำจากแก้ว ล้างมือ เช็ดมือ พวกนี้แล้ว ทักษะที่ต้องเกี่ยวโยงกับคนนอก อย่างปุ้มก็นับว่าก้าวหน้ามากทีเดียว

เช่น น้องวาเริ่มเป็นคนชวนปุ้มเล่นก่อนแล้ว ชวนแบบใช้ภาษานะคะ เดี๋ยวนี้ได้ยินเสียงปุ้มกดออดปั๊บ จะวิ่งออกมารับ ยิ้มแฉ่ง แล้วก็สวัสดีค่ะเองด้วย น้องวารู้จักชื่อคนอื่นๆ นอกจากคนในครอบครัวและสุนัขที่บ้าน ชอบเล่นสมมติ พวกปิกนิก ทำกับข้าว แล้วก็ให้นมเบบี๋ ยิ่งถ้าพี่สาวอยู่ด้วยนี่ .. จินตนาการบรรเจิดสุดๆ

 

ส่วนด้าน Fine Motor-Adaptive ก็ผ่านฉลุย อย่างที่บอกว่า เค้าชอบเล่นของอะไรที่แบบเล็กๆ จิ๋วๆ เรื่องหยิบจับเลยไม่มีปัญหา เพราะสามารถช่วยปุ้มแพ็กลูกปัดใส่ถุงเล็กๆ ได้ จีบสวยด้วยนะ ..  แถมน้องวายังชอบขีดเขียนอีก ..​ตอนนี้น้องวาจับดินสอสวยเชียวค่ะ ไม่ได้กำเหมือนเด็กๆ แล้ว แต่จับแบบ tripod grasp คือ ใช้สามนิ้ว เหมือนเวลาผู้ใหญ่ถือดินสอนั่นแหล่ะค่ะ น้องวาชอบขีดๆ เป็นวงๆ หลายๆ รอบ แล้วบอกว่า นี่คือรูปวงกลม แต่ปุ้มยังไม่นับว่าเป็นวงกลมค่ะ ฮ่าๆ แล้วน้องก็ต่อบล็อกเป็นหอคอยได้ประมาณ 6 อัน ตอนนี้กำลังพยายามให้น้องขีดเส้นตรงๆ อยู่

 

ส่วน Gross Motor  นี่สบายเลย ทุกวันนี้ชีวิ่งขึ้นลงบันไดทั้งวัน ตามปุ้มบ้าง ตามแด่ดดี๊บ้าง กระโดดอยู่กับที่ได้ เตะบอลได้ แต่ยังไม่เคยเห็นโยนลูกบอลแบบยกมือข้ามหัว เพราะบ้านน้องวามีแต่บอลลูกใหญ่ยักษ์ คาดว่า ถ้ามีเวลาจะฝึกเรื่องการทรงตัวแบบกระต่ายขาเดียวค่ะ

 

ส่วน Language อันนี้เป็นอะไรที่พุ่งมากที่สุด เพราะตอนนี้น้องวาพูดสองภาษาค่ะ ไทยมั่ง อังกฤษมั่งแล้วแต่ .. พูดทั้งวัน ตลอดเวลาอีกตะหาก

เช่น

Can I do this?

I’ll do it.

Downstairs/Upstairs

Sit/Eat/Go/Fish/Flower/Sun/Moon/Dog/Puppy/Baby/Ball/etc.

I’m OK.

Under table

I can do it.

Cannot

ล่าสุดวันนี้ประทับใจมาก น้องวาบอกว่า “Look at me” แล้วคือ ปุ้มไม่สนใจ เค้าก็พูดซ้ำๆ จนเรียกชื่อปุ้มอ่ะค่ะ ฮ่าๆ พอปุ้มหันไป เค้าก็อวดกระดาษในมือเค้าแล้วก็บอกว่า “See!”

 

ส่วนภาษาไทย พูดได้เยอะแยะเหมือนกัน แล้วเค้าจะแทนตัวเองด้วยชื่อเค้าเองค่ะ ฮ่าๆ

เช่น

วาทำเอง

วาไปค่ะ

วาเอาค่ะ

วาเอานม

ไปข้างล่าง/ขึ้นข้างบน

วานั่ง

ของแดดดี๊

เอาใส่

ใส่ตระกร้า

แปะ กดแน่นๆ นะ

กลับหัว

แด่ดดี๊อยู่ไหน

แด่ดดี๊คุยโทรศัพท์อยู่

พี่ปุ้มช่วย/พี่ปุ้มทำ

ส่วนอันนี้ ขำค่ะ เมื่อวันก่อน น้องเออยู่บ้าน ไม่ได้ไปโรงเรียน เค้าก็คุยกับแด่ดดี๊อยู่ แต่น้องวาอยู่ในห้องน้ำค่ะ อยู่ดีๆ เค้าก็ตะโกนออกมาบอกว่า “วาอึอยู่ค่ะ” ฮ่าๆๆ

 

ช่วงนี้เค้าชอบเลียนแบบด้วย .. ชอบเลียนแบบพี่สาว โดยเฉพาะคำพูดกับท่าทางหลายอย่าง เหมือนถอดแบบกันมาเป๊ะๆ เช่น วันก่อน พ่อเค้าถามว่า หิวไม๊ หรืออะไรสักอย่าง .. น้องวา ตอบกลับไปว่า "อือฮึ" >.<

 

ส่วนพวกอวัยวะต่างๆ ก็กำลังเรียนรู้อยู่ รู้จักนะ แต่ก็แล้วแต่อารมณ์ ฮ่าๆ ส่วนพวกคำศัพท์ต่างๆ เค้าก็รู้เรื่องดี เวลาหยิบลูกปัดขึ้นมา ก็จะนั่งคุยกัน นี่รูปอะไร เค้าก็จะตอบได้ แล้วก็เริ่มรู้เรื่องตำแหน่งต่างๆ เช่น ใต้โต๊ะ บนโต๊ะ

 

แล้วน้องวาก็สามารถทำตามคำสั่งที่สั่งมากกว่า 1 อย่างในครั้งเดียวได้ เช่น  เอาซองใส่ตระกร้าก่อน แล้วเอากระดาษไปทิ้งขยะ หรือ แม้แต่บอกให้นั่งรอ ก็เริ่มรู้จักการรอคอย ปุ้มจะคอยบอกเค้าเสมอว่า รอก่อนนะคะ นั่งรอก่อนนะ ถ้ารอนานเกินไป ก็จะคอยพูดย้ำเค้าไปเรื่อยๆ ว่า ให้รอ .. เริ่มเรียนรู้การแบ่งปัน เวลาขอก็จะให้ อาจจะอิดออดบ้าง แต่ถ้าเค้าไม่ให้ เค้าก็จะบอกว่า “ไม่ให้” ปุ้มก็จะไม่เอา บางทีก็ขอแลก เช่น แลกปากกา กับ ดินสอ แต่ก็ให้อำนาจการตัดสินใจเค้า ถ้าเค้าไม่ ก็ไม่ แต่ถ้าเค้ายอม ก็จะแลกกัน แล้วบอกว่า “แลกกันนะ ขอบคุณค่ะ

ตอนนี้ก็เริ่มสอนน้องเค้าเรื่องเหตุผลด้วยเหมือนกันนะ เช่น ถ้างานยากๆ ปุ้มจะไม่ให้น้องเค้าทำ อย่างงานที่ต้องยุ่งกับของมีคม ปุ้มจะบอกเค้าเลยว่า “อันนี้ยาก ให้ผู้ใหญ่ทำให้ วารอก่อนนะคะ” เค้าก็จะรอ แล้วพอเจองานแบบนี้อีก เค้าจะบอกว่า “ของผู้ใหญ่”

 

เรื่องนับเลข ก็แล้วแต่อารมณ์ บางทีก็นับได้ บางทีก็นับไม่ได้ แต่มีอยู่วันนึง อยู่ดีๆ เค้าก็นับ 1-10 เป็นภาษาอังกฤษได้ถูกเป๊ะๆ แต่ทำได้แค่รอบเดียวนะ หลังจากนั้น พยายามหลอกล่อยังไงก็ไม่ทำแล้ว เหอๆ ส่วนภาษาไทย ได้ 1-3 แล้วบางทีก็ข้าม 4 ไป 5 เลย

 

น้องวากำลังเรียน ก.ไก่ ด้วย ฮ่าๆ .. มีอยู่ครั้งนึง ปุ้มจะถ่วงเวลาให้น้องเค้าไปหยิบหนังสือ ก.ไก่ มาให้ ปุ้มก็บอกว่า “น้องวา ก.ไก่ อยู่ไหนคะ?” …. น้องวา ตอบกลับมาว่า “ก.ไก่ อยู่ในเล้า”

 

 

ตึงเลย ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

ไม่อยากจะบอกว่า พอมีผู้ช่วยแบบน้องวา งานปุ้มช้ากว่าเดิมประมาณ 3 เท่า กร๊ากกก แต่ก็โอเคนะ ถ้าแลกกับการที่เค้าได้เรียนรู้อะไรมากขึ้นทุกวันๆ น่ะ 

 

 

•-คุณครู`ปากาป๋อง-•
16 ม.ค. 2010 เวลา 13:00 น.